*در فرهنگ مسیحیت نیز آن‌ها که تفسیر درستی از واقعه نافرمانی آدم دارند نیز اصل بر همان بی گناهی است و بسیاری از نقاشان بزرگ اروپا نقاشی‌هایی با عنوان سنّ بی گناهی کشیده‌اند که عموماً از یک دختر ده ساله است.

*می‌توان گفت که مقصود از گناهکاری آدمی همان آمادگی او بر نافرمانی خدا به وسوسۀ شیطانی است و در حقیقت گناه بالقوه است نه بالفعل.

*تعبیرات ادب پارسی از گناه آدم همه بدیع و حکمت آموز است:

از دل تنگ گنهکار بر آرم آهی          کاتش اندر گنه آدم و حوا فکنم // حافظ