به نظرتان دانستن زمان قیامت خوب بود یا بد!؟

به نظرتان دانستن زمان قیامت خوب بود یا بد!؟

بر آنیم تا در این مجال، قطعاتی کوتاه و بلند از کتاب وحی را با نگاهی به انعکاس آن در ادب پارسی، پیشکش طالبان حق و جوینگان حقیقت کنیم تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.

آیه  15 - 16  سوره طه
إِنَّ السَّاعَةَ ءاَتِيَةٌ أَكَادُ أُخْفِيهَا لِتُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا تَسْعَى ﴿۱۵﴾ فَلاَ يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لاَ يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَتَرْدَى ﴿۱۶﴾

در حقيقت قيامت فرارسنده است میخواهم آن را پوشيده دارم تا هر كسى به [موجب] آنچه می‏كوشد جزا يابد (۱۵)  پس هرگز نبايد كسى كه به آن ايمان ندارد و از هوس خويش پيروى كرده است تو را از [ايمان به] آن باز دارد كه هلاك خواهى شد (۱۶)

*چه خوشتر که بسیاری رازها همچنان نهان می ماند و سعی آدمی بر اینکه پردۀ پوشش پیش روی بدرد و از آینده باخبر شود زندگی او را مضطرب و آشفته می کند چه بهتر که مردمان ندانند کی و در کدام سرزمین و کدام سال و ماه با مرگ ملاقات خواهند کرد.

*این ندانستن است که هزار برکت به زندگی می بخشد، فکر و خیال می آفریند و دانستن، لطف و ذوق چیزها را از میان می برد.

*حجاب و پنهان بودن است که قوۀ تخیل را به کار می اندازد و عشق و ذوق و رمانسو عواطف لطیف و شعر و موسیقی و نقاشی و هنرهای دیگر خلق می کند.

*وقتی نور کم می شود خیال قوت می گیرد، وقتی آگاهی صریح و روشن نیست هزار اندیشه در ذهن خلق می شود، هزار راه و چاره در پیش می آید، هزار چراغ در دل بر می افروزد.

*اگر آدمیان کم و بیش در حجاب لباس نبودند و همه عریان در پیش هم ظاهر می شدند دکان عشق و عاشقی و ادبیات از رونق می افتاد و هزاران لطیفۀ دیگر لطمه می دید.

منبع: باشگاه خبرنگاران