شب قدر، فصل نزول انوار رحمانی بر بوستان جانهاي روحانی است.

شب قدر از خم توحید شرابم دادند

تشنه لب بودم آب از می نابم دادند

العطش گفتم و نوشیدم از آن باده ناب

تا نجات از عطش روز حسابم دادند

شد کشته بمحراب عبادت حیدر
هر دیده بحال مرتضی می گرید

بـا گفتن "قد قتل" ز جبریل امین
در خلد برین خیر نساء میگرید

دل را ز شرار عشق سوزاند علی(ع)

یک عمر غریب شهر خود ماند علی(ع)

وقتی که شکافت فرق او در محراب

گفتند مگر نماز می خواند علی(ع)

شب قدر، فصل نزول انوار رحماني بر بوستان جانهاي روحاني است.

تشنه ام اين رمضان تشنه تر از هر رمضاني

شب قدر آمده تا قدر دل خويش بداني

ليله القدر عزيزي است بيا دل بتکانيم

سهم ما چيست از اين روز همين خانه تکاني

 

در برج ولامهر جهان تاب علي(ع) است

 

در شهر علوم نبي باب علي(ع) است

 

از اول خلقت بشر تا امروز

 

مظلوم ترين شهيد محراب علي(ع) است

 

دوست دارم برم نجف کنار تربت علی
بشینم گریه کنم برای غربت علی

دوست دارم برم نجف تو صحن ایوان طلا
مثل شمعی بسوزم غرق مصیبت علی

قصه غربت او شعله به عالم می زنه
شب شنید و چاه ونخلها شکایت علی

کوفه ای شهر بلا ای خاک سرد فتنه خیز
شاهدی به غصه های بی نهایت علی

شب قدر، شبي است كه در عرصه آن انسان، ره صد ساله را يك شبه طي مي كند.

شب قدر، حاوي نهر نوري است كه در زلال پر بركت آن جان
مؤمنان از گناه تطهير مي شود.

دعا بدون علی قابل اجابت نیست

که مهر اصل اجابت به هر دعاست علی(ع)

بزن تو دست توسل به دامن مولا

که در جامعه را بهترین دواست علی(ع)

از عرش صدای ربنا می آید

آوای خوش خدا خدا می آید

فریاد که درهای بهشت باز کنید

مهمان خدا سوی خدا می آید